cze 21, 2012

napisane przez w kategorii Kubki | 0 Comments

Wigilia św Jana czyli sobótkowe zwyczaje

Wigilia św Jana czyli sobótkowe zwyczaje

Noc Kupały, zwana też nocą kupalną, kupalnocką, kupałą, sobótką lub sobótkami – słowiańskie święto związane z letnim przesileniem Słońca, obchodzone w najkrótszą noc w roku, czyli najczęściej (nie uwzględniając roku przestępnego) z 21 na 22 czerwca. jest to również późniejsza wigilia św. Jana – potocznie zwana też nocą świętojańską. O tej świętojańskiej zabawie pisał już Jan Kochanowski w swojej świętojańskiej pieśni. Nocy Kupalnej towarzyszy mnóstwo obyczajów. A oto tylko niektóre z nich:

W czasie tej magicznej nocy rozpalano ogniska, w których palono zioła, robiono z nich potem napary, które podawano w kubkach na różnego rodzaju choroby i dolegliwości.

W trakcie radosnych zabaw odbywały się różnego rodzaju wróżby i tańce.

Dziewczęta puszczały w nurty rzek wianki z zapalonymi świecami. Jeśli wianek został wyłowiony przez kawalera, oznaczało to jej szybkie zamążpójście. Jeśli płynął, dziewczyna wyjdzie za mąż, ale nieprędko. Jeśli zaś płonął, utonął lub zaplątał się w sitowiu, prawdopodobnie zostanie ona starą panną.

Prawdopodobnie pozostałości dawnych wiosennych obrzędów magicznych kończących zaklinanie „dobrego początku”, nawiązujących do obrzędowości zadusznej i nadchodzącego urodzaju. Kupałą lub sobótkami nazywano również ogniska palone podczas tych obrzędów.

Noc sobótkowa była również nocą łączenia się w pary. Niegdyś kojarzenie małżeństw należało do głowy rodu oraz starszyzny rodu i wynajmowanych przezeń zawodowych swatów.Noc ta sprzyjała również poszukiwaniu kwiatu paproci – który zakwitał tylko w noc świętojańską.

W taką wyjątkową noc nikt nie powinien spać, ale poddać się jej magicznej mocy. 

Dodaj komentarz